Voetbalvrouwen in Senegal

Een paar maanden geleden werd ik op een frisse zaterdagmorgen door de voetbaltrainer van mijn zoon aangesproken. „Jij doet toch iets voor Afrika?“, was zijn vraag en na mijn bevestigende antwoord, bood hij mij spontaan een paar tassen met voetbaltenues aan. Over het algemeen sta ik niet te trappelen om spullen naar een ontwikkelingsland te sturen, omdat je daar de locale economie geen goed mee doet. Een wijsheid die ik niet van mijzelf heb maar van Nienke Blauw, destijds nog werkzaam bij COS Nederland en inmiddels bij het Europees Parlement, toen ik mijn ambitie uitsprak om oud schoolmeubilair per container naar Afrika te verschepen. „Doe maar niet“, was haar advies om voornoemde reden, wat ik graag ter harte nam. Nu besloot ik dat een paar tassen met sporttenues niet onder dat „handelsembargo“ vallen.

Inmiddels weet ik dat er bij heel veel sportverenigingen, enorme aantallen sporttassen met nog meer oude sportshirts ongebruikt in materiaalhokken liggen. Als er dan een actief verenigingslid de kriebels krijgt en zo’n ruimte op gaat ruimen, gaan ze na een aantal ongedragen jaren vaak de vuilnisbak in. Onze stichting is absoluut niet van plan om hier de oplossing voor te faciliteren, wij houden ons werk graag kleinschalig. De tenues die we tot nu toe hebben gekregen, gingen met mijn collega Sidy Diop als bagage mee naar Senegal. Dat kost niets en is een kleine moeite.

Ik vind het belangrijk dat de shirts een bestemming krijgen die min of meer bij onze actviteiten aansluit. Via wat googelen kwam ik erachter dat vrouwenvoetbal een heus en actueel thema is in Senegal. Nog mooier werd het toen ik ontdekte dat de Koninklijke Nederlandse Voetbalbond daar zelfs de hand in heeft. De Academy van de KNVB heeft Aïcha Henriette Ndiaye, een oud-international van het Senegalees vrouwenelftal, opgeleid tot trainer. Daarnaast begeleidt de KNVB de Senegalese bond om voetbal voor iedereen toegankelijk te maken. Dus niet alleen voor veelbelovende jongens waar ooit wel eens aan verdiend zou kunnen gaan worden, maar ook voor meisjes, vrouwen en gehandicapten.

De eerste tas hebben we aan een mannenteam in Diourbel gegeven, maar via Johan van Geijn, verantwoordelijk voor internationale projecten van de KNVB, hebben we nu contact met Aïcha. Zij zorgt dat de shirts verdeeld worden onder vrouwenteams.

Onze stichting heeft geen reclamebudget dus wij grijpen deze activiteiten graag aan om in het nieuws te komen. Toen ik een elftalfoto kreeg, en op die shirts het logo van een grote verzekeraar (van dat stel met die plu en een hondje) prijkte, hoopte ik op nog meer aandacht. Ik stuurde een email naar de verzekeraar waarin ik vroeg of ze bezwaar zouden hebben tegen publicitair gebruik van deze foto. In plaats van een positieve reactie en support voor ons werk meldde de zure persdame dat ze geen prijs zouden stellen op het gebruik. Het logo op de shirts was het oude en ze zijn toch al hoofdsponsor van Stichting Doe Een Wens. Met fotoshop werd het logo opgelost en na ons persbericht volgden mooie publicaties in de PZC, de Wereldregio en een radio interview op Radio Schouwen-Duiveland.

Overigens, als er leden of bestuurders van sportverenigingen interesse hebben om clubs in de derde wereld te steunen, dan kan dat via Clublinking een nieuw landelijk initatief van NCDO. Dit was alweer een tip van Cos Nederland, bedankt Astrid Helder en wat fijn dat je onze berichten leest!